Muzea Watykańskie – Dziedziniec Zbroi

Print Friendly, PDF & Email

Witajcie. Dzisiejszy krótki spacer będzie niejako wprowadzeniem do właściwego zwiedzania Muzeów Watykańskich. Poznamy dzisiaj procedurę wejścia oraz pierwszy z dziedzińców Watykanu. Zapraszamy!

Zaraz po wejściu przez portal główny prowadzący do Muzeów Watykańskich, znajdujący się w murach obronnych Watykanu od strony ulicy viale Vaticano, wchodzimy do przestronnej sali, gdzie musimy przejść szczegółową kontrolę na skanerach. Potem w przechowalni zostawiamy ewentualny bagaż i przechodzimy do kas biletowych. Po zakupie wejściówek kierujemy się do klatki schodowej prowadzącej na wyższy poziom.

Klatka schodowa prowadząca na wyższy poziom Muzeów Watykańskich

Z sali górnej musimy przedostać się na jeszcze wyższy poziom. Można to zrobić przy pomocy ruchomych schodów, ja jednak polecam wybrać pieszą spiralną rampę.

Widok rampy z zewnątrz

Wzdłuż owego podejścia umieszczono eksponaty związane z uzbrojeniem różnych plemion ze wszystkich kontynentów świata.

Jeden z eksponatów wystawionych wzdłuż rampy – łódź plemion prymitywnych

Zobaczymy tu zarówno łodzie jakimi pływali, jak i broń oraz inne elementy związane z ich życiem.

Broń plemion prymitywnych
Spiralna rampa widoczna z góry

Kiedy wejdziemy na szczyt oczom naszym ukaże się tzw. Dziedziniec Zbroi (Cortile delle Corazze), biorące swą nazwę od uzbrojenia, które mijaliśmy wędrując rampą.

Dziedziniec Zbroi

W tylnej części dziedzińca zobaczyć można model całego państwa Watykan.

Model Państwa Watykan

Dalej za ścianką znajduje się zejście na dolny poziom, prowadzące do wyjścia z muzeów. Warto tam zajrzeć, zejście to bowiem jest niezwykle piękne. Wykonane w formie spiralnej rampy schodkowej autorstwa włoskiego architekta i inżyniera czasów Mussoliniego – Giuseppe Momo. Dekorację w postaci paneli wykonanych z brązu wykonał Antonio Maraini, włoski polityk i krytyk sztuki. Wielkie otwarcie rampy odbyło się 7 grudnia 1932 r.

Spiralna rampa schodowa prowadząca do wyjścia z Muzeów Watykańskich

Wracamy na przód atrium. Spróbujmy odnaleźć tu wielką mozaikę z I w. p.n.e., pochodzącą z antycznej rzymskiej willi przy via Ardeatina, która po przeniesieniu do Watykanu służyła początkowo jako papieska posadzka w Stanzach Rafaela. Za przestronną szklaną ścianą widzimy jeden z zewnętrznych dziedzińców Watykanu zwany Atrium Czterech Bram (Atrio dei Quattro Cancelli) prowadzący do tzw. Rydwanowej Sali, praktycznie niedostępnej dla turystów (my jednak powiemy kiedyś o niej kilka słów).

Na lewo mieści się przejście do większości muzeów. Na prawo wchodzi się do Pinakoteki oraz muzeów Gregoriano Profano, Pio Cristiano i Etnologicznego Muzeum Misyjnego (zwane też Gregoriańskim Muzeum Egipskim).

Wychodząc na zewnętrzne atrium oczom naszym otwiera się widok na kopułę bazyliki św. Piotra.

Atrium Czterech Bram

W części centralnej znajduje się baza kolumny Antonina Piusa ze 161 r. wykonana na zlecenie jego synów: Marka Aureliusza I Lucjusza Werusa, znaleziona w 1703 r. i przeniesiona tu po renowacji w XIX wieku.

Po prawej stronie rzućmy okiem na część Ogrodów Watykańskich. To tzw. Kwadratowy Ogród, który wcale nie jest kwadratowy 🙂 W jego alejach wystawiono plansze opisujące historię Państwa Watykan.

Kwadratowy Ogród

Prawą stronę tegoż ogrodu zamyka budynek Pinakoteki Watykańskiej, do wnętrza którego zabierzemy Was następnym razem.

Budynek Pinakoteki Watykańskiej

Do usłyszenia wkrótce!

 

 

Bibliografia:

 

  • Guido Montanari, Giuseppe Momo ingegnere – architetto. La ricerca di una nuova tradizione tra Torino e Roma, Torino 2000;
  • Aldo Maria Valli, Piccolo mondo vaticano. La vita quotidiana nella città del papa, Roma-Bari 2012;
  • Enzo Romeo, Come funziona il Vaticano. Tutto quello che vorreste sapere, Milano 2008;
  • Francesco Clementi, Città del Vaticano, Bologna 2009.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.